غمگینم،

درست حالِ زنی را دارم

که نمیداند، در خانه ی خودش

چه نسبتی با همسرش دارد ...

منطقِ پاییز

مثل بی منطقیِ زنی ست

که وقتی دارد

از زندگی مردی می رود

موهایش را رنگ می کند.

دروغ محضه جداییمون ما عاشق همیم هردوتاییمون مگه نه تو هنوزم واسه من میمیری مگه نه تو بدون من هیچ جا نمیری مگه نه آره دروغه اینکه نیستی تو هنوز نرفتی پیشم وامیستی تو هم بی من خیلی غصه میخوری مگه نه از ترس چشای من جم نمیخوری مگه نه هنوز این قلب دیوونه میخوادت چرا از من و عشقم هیچی نیست یادت هیچی نیست یادت دروغ محضه این توهم نیست نه اون هنوز واسم میمیره وقتی میخندم اون بی من خوشحال نیست شرط میبندم هنوز این قلب دیوونه میخوادت چرا از من و عشقم هیچی نیست یادت هیچی نیست یادت

هیچکس دلش نمیخواد ازغم بنویسد.
امامگه کمه چشمایی خیس از اشک که جامونده از یک حادثه تلخ..
بازیچه شده با هوس..دروغ..وعده..فریب..جدایی..اشک..غم..درد..افسوس..خاطره
....خاطره.....خاطره
شاید
سنگسار حق کسیه ...کسی ک وقتی عاشق میکنه
عاشقی نمیکنه !!!!

لطفا یا نخونین این شعر رو یا اگه میخونید تا تهش بخونید امروزم کلا توی سکوت و بی حوصلگی گذشت پژمرده شدم امروز حتی با خودمم دعوا داشتم ..... ای رفته ز دل ، رفته ز بر ، رفته ز خاطر بر من منگر ، تاب نگاه تو ندارم بر من منگر ، زانکه به جز تلخی اندوه در خاطر از آن چشم سیاه تو ندارم ای رفته ز دل راست بگو ! بهر چه امشب با خاطره ها آمده ای باز به سویم ؟ گر آمده ای از پی آن دلبر دلخواه من او نیم ، او مرده و من سایه اویم من او نیم ، آخر دل من سرد و سیاه است او در دل سودازده از عشق شرر داشت او در همه جا ، با همه کس ، در همه احوال سودای تو را ای بت بی مهر ! به سر داشت من او نیم ،

چند شب قبل با داداشم توی راه خونه مامان اینا بودیم که تصادف کردم

روزها هم میان و میرن

منم خوبم ولی شما باور نکنید

نمیدونم چه مرگیه که حتی حوصله خودمم ندارم

دیشبم از بس خوابهای عجیب و غریب دیدم و داد و بیداد کردم که خودم ترسیدم ....

فعلا همینا شایدم برم سفر مامان که جزیره نیست اینجا اصلا خوب نیست هرچند وقتی هم هست من زیاد خونشون نمیرم ولی باز دلگرمی بودنش خودش کلی بهم انرژی میده ،نمیدونم کی برمیگرده .

در پی اقدامی کاملا انتحاری کار و زندگی رو تعطیل کرده و به سفر میرویم .

اینجا تهران است .

هوا گرم و به شدت کثیف میباشد .

ساعت سه نیمه شبه و من همچنان بیدارم .

دوستای مجازی عزیزم از جمله ساغر و لیلای عزیزم ممنون که با نظرات دلگرم کنندتون احوالم رو جویا میشید .

حالم خوبه و در فکر ایجاد تغییر توی دکوراسیون ظاهری خودم هستم .

امید است هرچه خیر است پیش آید .

ادبی نوشتنم میاد خخخخخخ .

چه چیزی در این جهان

غریبانه تر از زنی ست که

خودش را و تنهایی اش را بغل میکند و میپوسد ....

اما حاضر نیست دیکر کسی را دوست بدارد .

فقط همین قدر میتونم بنویسم در مورد امشبم

داشتم فکر میکردم شاید اصلا برای همین است که هیچ وقت به هیچ کسی قول همیشه ماندن نداده ام...انگار که منفقط می توانماز دور آدم هارا دوست داشته باشم!مثلااز دور تورا دوست داشته باشم...از دور مراقبت باشم...از دور نگاهت کنم....از دور...... به دل نگیر!میبینی که دور خودم دیوار چیده ام، و از هرکسی که بخواهد این مرز را رد کند بیشتر فاصله میگیرم!من میترسم!جایی در پس ذهنم، میترسم که پایم را از این دوست داشتن فراتر بگذارم...انگار رنج نرسیدن را به تلخی جدایی ترجیح داده ام! با این حالبگذار هرکسی کار خودش را بکندتو راهت را بگیر و برو...من میخواهم از دور دوستت داشته باشم....

رفتم ساری...

با کلی دردسر ساعت 2 شب رسیدم کیش

به قول mahdishun الان تقریبا یک ماه و اندیه چیزی ننوشتم

الان فقط خواستم بگم خوبم و بیمعرفتم نیستم

همچنان دنبال کار میگردم و روزهام به تندی سپری میشه

این مدت مهمووون داشتیم و حسابی شلوغ بودیم

فعلا همینا

خودتم خوب میدونی

وقتی بعد از تایپ چند خط ،

یهو میزنی همشو پاک میکنی ،

یعنی اوضاع اصلا خوب نیست

یعنی گیر کردن بین جون کندن یا دل کندن...!

تب کرده ام.. او بالای سرم نشسته..دستمالی را که به چشمانم میکشد روی پیشانی ام میگذارد..ببن چگونه رفتی.. پیشانی ام که تب می کند ، شک ندارم عکسم را، بوسیده ای آنچنان رفته ای که انگار مُرده ام ! بی انصاف ! مُرده ها را هم یاد می کنند گاهی ؛ با گُلی ، گریه ای ، آهی . سـرِ یـک سـؤ تـفاهـم ، مـن و تـو ، مـا نـشـدیم دخترِ من ، به تو میرفت ، اگر قسـمــت بود... ﻫﻨﻮﺯ ﺩﻝ ﺧﻮﺷﻢ ﺑﻪ "ﺧﺪﺍﻧﮕﻬﺪﺍﺭﺕ" ﺍﮔﺮ ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻰ ﺑﺮﮔﺮﺩﻯ ﺍﺻﺮﺍﺭﻯ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﻣﺮﺍ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﺩ حالا من مانده ام و پنجره ای خالی و فنجان قهوه ای که از حرف های نگفته پشیمان است ...